Complexiteit: ademruimte of verwarring?

Stel je voor: je baby wordt geboren met

1) een penis, groeit op met

2) het idee 'ik hoor bij de mannen',

3) kleedt zich het liefst in broek en T-shirt, draagt kort haar, wordt later

4) verliefd op vrouwen en kan met hen bevredigende

5) seksuele relaties opbouwen.

Dit is zowat de standaardnorm in onze westerse samenleving voor wat we als 'een man' classificeren.

Echter...

Voor élk van die vijf elementen zou er een andere optie in het vizier kunnen komen.

Bv. Hij kan

1) een penis hebben, zich

2) een man voelen en zich

3) als man kleden maar voor

4) verliefd worden op mannen en

5) met hen fijne seksuele relaties opbouwen.

Ook deze mogelijkheid is ondertussen al meer ingeburgerd.

Maar wat als hij

1) een penis heeft, zich

2) een man voelt maar zich

3) als een vrouw kleedt en gedraagt terwijl hij

4) verliefd wordt op vrouwen maar enkel met

5) mannen tot een bevredigend seksueel leven komt.

Dan begint ons hoofd te tollen.

Ons brein houdt van rechtlijnige dingen. Zwart of wit. Ja of nee.

Alles wat grijs is, wat de ene dag ja is en de andere dag nee voelt, vraagt een mentale inspanning.

Voor de persoon zelf kan dit even verwarrend zijn en aanleiding geven tot o.a. schaamte, onzekerheid, angst om zichzelf te uiten en het gevoel te geven buiten de norm te vallen.

Een basishouding die hierbij helpend kan zijn, is nieuwsgierigheid. Wat voelt voor jou/voor hen vandaag als 'hun waarheid'. En deze oefening dan niet als 'klaar' te zien, maar als een levenslange vraag open te houden want wat vandaag A is, kan morgen door omstandigheden, ervaringen, hormonen e.a. B worden. Ook dat is OK. Ook dat is menselijk. Ook dat is normaal. Zelfs als dat buiten de norm is.

---

REFLECTIES:

• Geeft die kennis over de vijf onderdelen van een genderidentiteit net ademruimte, om niet rechtlijnig te moeten voldoen aan verwachtingen binnen een overwegend heteroseksuele maatschappij? Of brengt het verwarring in wat je tot nu toe als zwart/wit ervaarde?

• Welke van de vijf facetten ligt bij jou persoonlijk in een ander veld dan men zou verwachten?

• Zie je jezelf als opvoeder ook een rol spelen binnen het creëren van de speellijnen voor je kind?

• Durf je facetten openlaten zodat je kind het zelf kan invullen? Bv. door je kind te laten kiezen welke kleren het wil dragen (expressie, punt 3) of tot welke geslacht het zich (later) aangetrokken kan voelen (romantische aantrekking, punt 4).

  
  

De figuur van de GENDERbread Person hieronder zet alles visueel op een rijtje.

Met dank aan Cavaria voor de heldere tekening. (c) Evi Van Gestel